As 5 forzas competitivas de Porter

Michael Porter é profesor da Escola de Negocios de Harvard e un dos economistas máis recoñecidos do mundo. Porter formulou en 1980 no seu libro Competitive Strategy: Techniques for Analyzing Industries and Competitors un dos enfoques máis populares para a planificación estratéxica corporativa.

Segundo Porter, existen 5 forzas que determinan as consecuencias de rentabilidade a longo prazo dun mercado ou dalgún segmento do mesmo. Polo tanto, a empresa deberá evaluar os seus obxectivos e recursos frente a estas forzas:

  1. Ameaza de novos competidores
    O mercado é atractivo dependendo da facilidade de entrada que poidan ter novos competidores á hora de entrar e quedar cunha parte do mercado.
  2. Rivalidade entre competidores
    É máis dificil competir en mercados onde os competidores están ben posicionados, son numerosos ou os custos fixos son altos, xa  que constantemente haberá guerras de prezos, campañas publicitarias agresivas, promocións e entrada de novos produtos.
  3. Poder de negociación dos provedores
    O mercado será pouco atractivo cando os provedores estean moi ben organizados gremialmente, teñan fortes recursos e poidan impoñer as súas condicións de prezo e tamaño do pedido. A situación complicarase máis cando os insumos que suministren sean clave para nós, non haxa sustitutos ou sexan poucos e de alto custo. Aínda máis crítico será cando ó provedor lle conveña integrarse cara adiante.
  4. Poder de negociación dos compradores
    O mercado non será atractivo cando os clientes estean ben organizados, o produto teña moitos sustitutivos ou sexa pouco diferenciado ou de baixo custo para o cliente, o que lle permite facer sustitucións a igual ou moi baixo custo. Canto máis organizados estean os compradores, máis poder terán para negociar precios, calidade, etc. polo que a compañía verá reducidos as súas marxes de utilidade. A situación será máis crítica cando os compradores lles interese integrarse hacia atrás.
  5. Ingreso de produtos sustitutivos
    Un mercado non é atractivo se existen produtos sustitutivos reais ou potenciais. A situación complícase se os sustitutos están máis avanzados tecnolóxicamente ou poden entrar a prezos máis baixos.


  • Print
  • email
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Meneame
  • Bitacoras.com
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Buzz
  • FriendFeed
  • LinkedIn
  • Tumblr
  • Ping.fm

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *